Pagina's

vrijdag 18 augustus 2017

Etappe 18 25K Swalmen - Echt Montfort



   Emile Bergerat

Niemand is gelukkiger dan iemand die vertrekt, tenzij het iemand is die terug komt. 




Annemie zo heette die vriendelijke dame die ons gisterenavond koffie en een afdakje aanbood. Vanmorgen wenste ze ons nog een goede tocht het mens. Duidelijk een gelukkig mens dat steeds lachte. Een lief en stralend gezicht dat haar ouderdom glans gaf. Jammer dat ik geen fotootje heb genomen maar als ik zeg dat haar portretfoto op een authentieke koekjestrommel niet zou misstaan dan heb je misschien een idee van haar vertederende présence. Prachtig mens. De trip vroeg gestart, rond 8u30. Toch werden het er weeral 28. Eerst in een grote boog rond de stad Roermond naast weiden en landerijen. Het begon terug te regenen. De hele nacht trouwens heeft het geregend. Raar maar waar : Je slaapt rustig in als je zo die regen hoort kletteren op je tentje. Thuis, in een luxueuze slaapstee meerdere keren per nacht wakker worden maar in een prullententje op een luchtbedje slapen als een os. Leg daar maar eens pap op !

Roermond dus voorbij en vervolgens de dorpjes Melick, Sint Odiliënberg waar we picknickten op de kerkdorpel en Montfort om uiteindelijk te belanden op de boerderijcamping Pepinushof in Echt – Maria Hoop. In Melick wat inkopen gedaan en in Montfort besloot den Hugo om voor ’s avonds in een fleske wijn te voorzien voor bij zijn astronautendineetje. Tussen de stad en de dorpen weeral langs prachtige boswegen gelopen. Je zou ze bijna ééntonig gaan vinden maar telkens ontdek je weer iets nieuws. Vandaag bijvoorbeeld een eigenaardige combinatie gespot : Aspergevelden tussen eikenwouden. Nooit zoiets gezien.
Ik probeer weer een paar fotootjes up te loaden maar het lukt voor geen gram. ’t Zal voor later zijn, die gaan niet lopen. Ondertussen barst er hierboven een onweer los met een wolkbreukje. Ik hoop dat het morgen wat uitklaard. Afwachten dus alhoewel ik de hele stapperiode helemaal geen reden tot klagen heb gehad. Tot nu toe enkel een paar malse regenbuitjes en vrij aangename temperaturen overdag.
Om 5u waren ik en den Hugo op onze bestemming, ttz dat Pepinushof. Tentje rechtgezet, een klapke gedaan met de buren die ook aan de fiets-4daagse hadden deelgenomen. Die vertelden ons over de Koning Olav’s trail van Oslo naar Trondheim. Ook een hele speciale sfeer werden ze daar gewaar op die pelgrimsroute. Daarna is den Hugo aan zijne astronautenrepas begonnen. Prima spul als alternatief voor een volwaardige maaltijd maar vrij duur als je de verhouding grammen / euro’s maakt. Het kan een oplossing bieden voor trekkers en stappers maar niet voor de door de wol geverfde outdoorfanatics volgens Els. ’t Smaakte toch lekker, couscous met kip maar ik had voor alle veiligheid nog in paar chipolatakes voorzien. Die waren ook helemaal wijlen. Na het douchke nog een praatje gemaakt met Huub en zijn vrouw. Beiden 83 jaar jong en nog fervente kampeerders. Huub was koperslager geweest en had in ontelbare kerken in NL gewerkt voor het dakbeslag. In geuren en kleuren vertelde hij hoe dikwijls hij de pastoors een been had uitgedraaid. In zijn oogskes dansten er terug duveltjes rond terwijl hij vertelde. Zijn vrouw mengde zich even in zijn betoog toen zij over haar lekkende hartklep een woordje wilde placeren maar Huub legde haar kordaat het zwijgen op. “Zwijgen nu vrouw !” zo luidde zijn bevel. Morgen weer een deftig tripje. Naar Puth en ik ben benieuwd. Het zit er al bijna op en ik ben nog maar pas vertrokken. Ik ga slapen zie, den Hugo is, afgaande op het aantal door hem geproduceerde decibels, ofwel in dromenland ofwel in een oerbos enkele hectaren zware eikebomen aan het rooien.
---------

Created with flickr slideshow.


Van Swalmen  tot Montfort




En verder naar Echt, een 8-tal km richting Sittard



donderdag 17 augustus 2017

Etappe 17 29K Velden - Swalmen


  
Het zijn niet de bergen en dalen die het wandelen moeilijk maken
maar het is het steentje in je schoen




Voor vandaag stond er een lange trip gepland. Van Velden tot bijna in Roermond. 32 km en voor den Hugo als starttrip vond ik dit wel veel. Ik was echter uit het oog verloren dat hij vrijdag nog maar pas de dodentocht van 100 km had gelopen dus kwa vorm hoefden er geen zorgen gemaakt te worden. Vrij laat vertrokken, bijna 10 uur. Een heel stuk diende er de Maasoever gevolgd te worden tot in Venlo. Beton dus. Venlo maakte een gezellige indruk op me. Eigenaardig vond ik het wel dat de commercie daar het Duits bijna als voertaal gebruikt. Op bijna alle reclamebordjes vind je Duitse tekst terug. Misschien over de grens staan deze bordjes in het Nederlands opgesteld. Eens Venlo uit was het één en al bos tot in Swalmen. Els had bij haar tocht in ’92 geen lof over dit stukje Limburg. Het moet zijn dat de route ondertussen gewijzigd is. Ik merkte het aan mijn GPS spoor. Dat week helemaal af van de rood-witte GR markeringen. Waarschijnlijk beschik ik over een oudere trackversie. Eens Venlo gepasseerd was er kwa natuur weinig verschil met de vorige dagen. Uitgestrekte bossen doorkruist met magnifieke wandelpaden. Een stukje heide met schaapjes, lichte heuveltjes, immense akkers en deze keer een grijs wolkendek. ’t Is desondanks toch droog gebleven. Op enkele druppeltjes na. Op 5 km voor het einde ben ik dan samen met den Hugo een palmke gaan drinken. De vermoeidheid was ineens verdwenen. Op het terrasje van de pelgrimsherberg kennis gemaakt met moeder en dochter Pieterpadstapsters. Vader reed met de kérévén elke keer naar een stoppunt. Daar konden deze dames hun etappe stopzetten. Knappe formule. Laat op de camping toegegekomen, het was 7 uur. Veel viel er dus niet meer te doen. Tent rechtzetten en koken, kleren wassen en douchen. Den Hugo had astronauteneten bij en een beetje bijgekruid met chorizoworst gaf dit een aanvaardbaar resultaat. Het begon weeral te druppelen. Een alleenstaande oudere dame bood ons aan om onder haar afdakje te komen zitten. Ze was met haar mobilhome en fiets op de camping. Ze fietste graag en plande in functie van verschillende fietsvierdaagsen haar vakantie. Met de mobilhome reed ze daar naartoe en logeerde dan op een naburige camping. Na onze menu kregen we nog een koffie aangeboden. Een gezellig praatje nog met onze gastvrouw en we zijn weeral een leuke ontmoeting rijker. Er zijn nog lieve mensen op de aardbol. Ik ga slapen, m’n voeten hebben hun rust nodig en morgen moet er weer een n aardig stukje gewandeld worden. Goodnight.
---------

Created with flickr slideshow.


Van Venlo een 5-tal km na Velden tot Swalmen