Pagina's

donderdag 25 september 2014

Van Veurne naar Oostende, de Koningin der Badsteden

Vroeg zene deze morgen, om 5 uur ging de wekker al ! Met het schoon weer in het vooruitzicht zou het zonde geweest zijn om in de zetel te blijven hangen. Na het opstaan de poes buiten gelaten en er stond nog een schitterende sterrenhemel te flikkeren aan het zwerk. 't Was nog best fris dus een extra truitje was vlug meegenomen.

De 'cheftaine' statie was nog niet goed wakker. Heen naar De Panne en terug vanaf Oostende. Ik zat bijna met heen en terug naar Oostende op de trein. Ik moet zeggen kwa klantvriendelijkheid zijn de mannen en vrouwen van den IJzeren Weg er stappen op voortuitgegaan. Maar zelf was ik ook nog niet goed wakker want ik ben afgestapt in Veurne terwijl ik in de Panne wou vertrekken. Soit, kwa kilometers was dat niet veel verschil. Een schoon tochtje van rond de 35 km.

Vanuit Veurne zo langs de luchtmachtbasis van Koksijde gewandeld richting Oostduinkerke via het natuurreservaat van de Noordduinen. Ook in de Westhoek worden inspanningen geleverd om de natuur te herstellen. Beetje verder kon je de ruïnes bezichtigen van een 13de eeuwse duinenabdij. Het was de Cisterciënzerabdij van de abt Fulco. Deze werd in 1950 denk ik terug blootgelegd nadat ze eeuwen geleden aan de natuur was overgelaten en onder het duinzand verdween.  Iets voor Oostduinkerke kon ik het strand op en voor het Zuid - Zuid Westenwindje dat af en toe wel eens flink uit de hoek kwam was ik wreed content. Wind in de rug en al de meeuwen en aalscholvers op het strand zaten mooi opgelijnd met hun koppeke in den frisschen briesch. Plezante aan dat stuk strand is dat het niet ontsierd wordt door de talrijke golfbrekers die vanaf Middelkerke toch begint tegen te komen. In Nieuwpoort ligt er een tof veerbootje gedoopt ' De nieuwe Visie'. Helemaal geschilderd naar kopies van de fresco's van onze Ridder Kunstenaar Roger Raveel.

Door bouwwerken op de linkeroever van de havengeul van Nieuwpoort moest het veerbootje in de jachthaven aanmeren. Dat maakte enkele kilometerkes meer te stappen. Maar je kwam dan ook, strandwaarts wandelend, in het duinengebied waar nog een bunkerlinie van den Duits zijnen Atlantic Wall getuige is van de droevige WO2 periode. De vuurleidingsbunker was al wat scheefgezakt maar alle andere bunkers waren nog helemaal intakt. Iets verderop ligt er in Lombardsijde nog zo een heel bunkercomplex inclusief mitrailleursnesten en geschutskoepels met zware kanonnen. Ik denk dat het een museum is want voor de geschutskoepels werden er glazen afschermingen geplaatst waarachter dummy soldatenpoppen a la Madame Tussaud  werden geplaatst.

Vanuit Nieuwpoort toch meestal op de zeedijk gelopen. Vanaf Westende loop je over  de 'Walk of Fame' van onze nationale Striphelden. Jerom, Lambik, Urbanus, de Marsupilami, de Smurfin, Lucky Luke, de Rode Ridder, Nero enz enz. Enkele striphelden kon ik niet thuisbrengen. Ik heb er fotootjes van getrokken en zal het eens aan de 1 of andere jonge snaak ter kwestie voorleggen. By the way, er was een standbeeld bij van Annemieke en Rozemieke uit Jommeke. Op het fotoke zie je dat Pekkie voorbij de sokkel is gepasseerd en z'n pootje heeft gelicht :-)

Zo een zeedijk buiten de vakantieperiode heeft iets weemoedig vind ik. De strandcabinnekes worden afgebroken, vele winkeltjes zijn al gesloten, de go-carts ontbreken. Geen jokaris en strandspelen. Hier en daar nog ne vlieger maar vooral vele gepensioneerden die er wandelingetjes maken. Ik vond het een beetje misplaatst van mezelf dat ik, niettegenstaande ongewild, aan een olifantenkerkhof moest denken. Net zoals de olifanten zich van de kudde afscheuren als ze het loodje willen gaan leggen zie je zo vele oudjes die daar aan de zee een appartementje hebben gekocht om hunnen ouden dag te slijten. Ze slefferen over de dijk met hun hondeke, ingeduffeld of het al winter was. 't Is aandoenlijk. Maar, de horeca op de dijk doet nog goede zaken dankzij hen. Met trosjes zitten ze nog op de terrasjes Brusselse wafels te verslinden en sloten koffie en thee te versassen. Ach 't is hen zeker gegund en ze zullen er wel hard voor moeten gewerkt hebben. Toch blijf ik die oudjes die achterblijven een confrontatie vinden, beetje zielig zelfs wanneer de uittocht van de vakantie-aan-zee minnende kroost en gezin afgelopen is. Binnen enkele jaren is het misschien mijnen toer om daar rond te slefferen. Misschien is dit besef de basis voor m'n melancholisch momentje.

En 't weer was geweldig, warm en het truitje moest uit. Ik had spijt dat ik in Nieuwpoort geen garnalen heb gekocht. 2€ voor 250gr en 7€ voor ne kilo ongepelde garnaal, 'Geirnoars' zoals ze dat ginder aan 't 'Zeitje' zeggen. Ik dacht mijn aankoop uit te stellen tot in Oostende maar daar kostte die grijze kaviaar van de Noordzee 8€ voor een half kiloke. Van uitstel komt afstel.

Om het wandelingetje dan maar af te sluiten heb ik gekozen voor een goei pintje. De keuze viel op nen echte Oostendse Trippel : De Keyte. Ik hoopte bij mijn bestelling dat ze die niet van visgraten hadden gebrouwen maar nee hoor. 't Smaakte naar nog maar in de verte aan het station stond de trein al te wachten. Na een klein anderhalfuurke bollen met de trein was ik thuis.

Op voor de volgende toer. Om de variatie er wat in te houden zal ik inventief moeten worden denk ik. België is immers een klein landje.

Naar foto-album : Album Veurne Oostende

dinsdag 23 september 2014

Wandelen in het Hageven

De trein nemen is altijd een beetje reizen ! Ja, zeg dat maar niet tegen iemand die er mee naar zijn werk moet rijden. Maar vandaag kreeg ik goesting om een schoon toerke te doen. Ondertussen heb ik hier in de geburen al alles platgelopen en dus ben ik den trein opgesprongen en naar de Limburgse Kempen afgezakt. Neerpelt, op een uurtje bollen zit je al in de groene longen van België. Wel ik vond het er heel schoon daar. Altijd plezant om zulke mooie plekjes te ontdekken.

De lokale wandelclub, die zich aangesproken voelt met de naam De Dommelstappers hadden er enkele parkoerkes uitgestippeld.  Ze hebben echt hun best gedaan. Ik heb er weeral veel geleerd.
 't Verschil tussen poelen en moerassen, vliegdennen, stuifduinen, kanaalwater en je zou er 40 soorten vlinders kunnen vinden. Ik denk dat ik daar al wat te laat voor op het jaar ben want ik heb er genen ene gezien. Wel het Hageven is een mooi natuurreservaat dat grenst aan Nederland en het voor een stuk overlapt. Het is heideland afgewisseld met moerassen. Mooie vlonderpaden bewandeld, bossen met grillige sparren, een voske gezien onderweg. Vroeger was het een verwaarloosd natuurgebied maar met de deskundige steun van het natuurfonds en vele natuurliefhebbers is er een prachtig domein ontstaan. Knap werk van die mannen. Ik heb er wat fotokes van getrokken.

https://plus.google.com/photos/109627923401358950080/albums/6062343413221534465?authkey=CKvQypPwl92qLw

Al eens gehoord van een 'Verkeerd Lieven Heerke' ? Wel ginder hebben ze er éne. Nooit op gelet dat Dezeke Jezus overal met zijn koppeke naar rechts hangt aan't kruiske. Daar in de Limburg hangt Zijn koppeke naar links. 't Zit hem in de kleine dingen die je aan't lachen brengen en gelukkig maken !

Veel volk was er ook niet op af gekomen op die wandeling. Allemaal mensen op pensioen. Kunnen daar soms zagemannen tussen zitten zeg. Op de tussenstop zat ik per ongeluk in zo'n gezelschap van wandelsporters die georganiseerde wandelingen met de autobus tot een verheven vorm van reizen hadden gepromoveerd. Ben ik blij dat ik daar niet in geïnteresseerd ben. Jawadde zeg, als ge zo moet gaan stappen en met elkaar optrekken ... niet genoeg pistolets in dat hotel of te weinig keuze in het 'déjeuner'. Ginder, veel te veel jengelende kinderen in dat hotelleke, Teveel trappen daar, te harde muziek 's avonds daar in de bar .... Op den duur begon ik aan mezelf te twijfelen en mezelf van zwartkijkerij te beschuldigen. Dat mag niet, beter geen aandacht aan besteden dan je er aan te ergeren. Met een Achelse Trappist in aanslag kunt ge zulke perikelen vlug van je weg schuiven.

Mooie dag geweest

Naar foto-album : Album Neerpelt Hagevennen

zondag 21 september 2014

Een klein rondje Burcht

Lap, het regent en het was voorspeld maar 't is nog vroeg en 't zou maar alleen in de morgen regenen volgens de berichten. Op de site van Aktivia staat er voor vandaag de 10de mars van het team van het 11de bataljon Geniesoldaten aangekondigd.
Dat zijn de mannen die volgende maand in oktober, in samenwerking met Hollandse soldaten een pontonbrug over de Schelde gaan bouwen. Dit ter herdenking van de pontonbrug die 100 jaar geleden tijdens WO1 aangelegd werd om de Antwerpenaren de kans te geven om te kunnen gaan lopen voor den Duits. Wel, ik heb al een ticketje gescoord om er ook over te mogen lopen en onze scoutskes krijgen de primeur om er als eersten over te stappen.

Aan hun georganiseerde wandeling van vandaag doen we dus ook mee. Afspraak met de stapvrienden om 10 uur !

Wandeltocht ten voordele van de peterinstellingen van 11e Bataljon Genie. Afwisselend parcours. Uiteraard ontbreekt ook dit jaar het Fort van Kruibeke niet (vanaf 12 km). Verzorgde rustposten. Restaurant in startzaal open van 11.00u tot 18.30u. Kinderanimatie aanwezig. Verrassing voor iedereen.

Ik wist niet dat er in Kruibeke een Fort was. Dat gaan we vandaag dus ontdekken. Ik vind dat trouwens een geweldig initiatief gekoppeld aan wat lichamelijke beweging. De rustposten onderweg hebben natuurlijk ook een niet te onderschatten recreatieve waarde. Laat me daarin even duidelijk zijn.

En zo kan ik na de zomervakantie weer een beetje regelmaat inbouwen om te oefenen. Het moet gezegd : Rust roest. Met het trippeke naar Lelystad in Flevoland enkele maanden terug heb ik terug ondervonden dat de eerste dagen echt zwaar zijn. Nochtans waren het geen marathontrippen en de langste was op dag 2 van Ekeren naar Zundert, een kleine 33 km. Na het einde van zo'n trip voel je echt je voeten niet meer. Ze doen echt zeer. Doortrapt vanwege het zware gewicht. En opnieuw heb ik vastgesteld dat je je er moet doorbijten. De blaren goed verzorgen doet al veel en dan de wetenschap dat je voeten er na 5 of 6 dagen aan gewend worden en dan loop je naar de maan als je zou kunnen. 't Valt een beetje te vergelijken met zadelpijn aan je kont wanneer je na jaren ontbering van enige fietsactiviteit ineens een lange trip doet met uwe velo.
Mijn bottienen had ik al laten verzolen want die waren tot op de draad versleten. Knap vakwerk van de schoenmaker in Beveren. Ik had gevreesd dat ze voor de vuilbak waren maar zo'n stapschoenen die meer dan 250€ kosten kieper je niet zo vlug weg. Daarbij hadden die bottienen een sentimentele waarde voor mij. Voor 48€ had die mens er een paar nieuwe zolen opgelegd. Met de aanschaf van nieuwe binnenzooltjes heb ik nochtans geblunderd. Onder het afzetpunt van de zool waren daar 3 evenwijdige kussentjes aangebracht. Na een tijdje waren dat geen kussentjes meer maar waren die zo hard geworden en ingetrapt dat ze werkelijk begonnen te irriteren. Ik heb er verdorie een eksteroog aan overgehouden. Ondertussen heb ik ze al vervangen en ga ik eens uitzien naar meer geschikt inlegschoeisel op reserve.

Ik moet toegeven dat ik er wel vroeg bij ben met de voorbereidingen maar ik heb al gemerkt dat dat geen overbodigheid is gebleken. In de wetenschap dat de Camino vanuit Sevilla kwa pelgrimsondersteuning niet te vergelijken is met de Camino Frances, heb ik gisteren het 1ste traject tussen Sevilla en Guillena eens bestudeerd. Het is inderdaad zo dat er minder onderdak te vinden is. Maar met een beetje oefening met kaartmateriaal en zoekfuncties kom je er wel. Het kost wel wat tijd. Hier en daar zie je dan toch wat mogelijkheid om je traject wat bij te sturen daar waar je langs oninteressante stukken autobaan wordt gestuurd. Ook de kostprijs is belangrijk want budgetteren moet je wel als je 6 weken de baan op bent. Zeker met Hostals moet je uitkijken want de bedragen die ervoor gevraagd worden zijn soms best pittig.

Ik heb gezien dat Ryan Air rechtstreekse vluchten naar Sevilla aanbiedt voor een basisprijs van iets meer dan 100€. Dat is best te doen. Met een auto tot daar bollen zou stukken duurder worden. Het vliegveld daarentegen ligt een 20-tal km buiten het stadcentrum en dus zal ik aangewezen zijn op het openbaar vervoer om er te geraken.


Kwestie dan alleen nog om een vroege vlucht op de kop te tikken zodat ik nog tijd heb om mijn eerste stempel te verkrijgen in de kathedraal van Sevilla.


't Ziet er alleszins een geweldig bouwwerk uit. Een gothische hoofdkerk van het aartsbisdom Sevilla. Ik hoop dat ik er op tijd ben want in de kathedraal van Chartres mocht ik het schudden destijds. Daar moest ik daags erna terugkomen omdat het al 8 uur gepasseerd was. Die non haar stempel lag nochtans klaar.

Ik ga nu mijn rugzakske maken zie voor een wandelingeske met de soldaatjes.

woensdag 17 september 2014

Andenne

En we zijn vertrokken zie !

Vandaag ben ik gaan stappen in de Ardennen met de Ronny en zijnen hond de Catsjoe. De trein genomen tot in Andenne. Van daar uit dan een toerke uitgestippeld naar het natuurreservaat in Sclaigneaux en verder via de boorden van de Maas tot in Namen.

In dat reservaat van Sclaigneaux staan er enkele mooie panoramapunten. 't Was op één van die punten dat de Catsjoe ne kerel in 't oog kreeg die volgens hondenbegrippen nogal raar deed.

Ik had me op een bankske neergeploft met een goed glazeke wijn en in de verte zat die kerel gebukt met zijn fototoestel grassprietjes te trekken. Dan stond hij weer op om 20 meter verder weer hetzelfde te doen. Nen hele tijd ging dat zo door en de Catsjoe hield dat nauwlettend in't oog. Op een bepaald kwam hij naar ons toe ! 'Regarde !!!' riep hij uit en hij toonde in zijne pol een rups van ... naar zijne uitleg een rups van de vlinder die ze daar in Wallonië "La Belle Dame" noemen. "Regarde comme elle grande cette chenille !!!" Ik dacht dat hij bijna de lucht in ging. Tja, die man amuseerde zich rot met het zoeken naar rupsen. Toch was het een toffe kerel die ons waarschuwde dat het terrein vol giftige stoffen zat. Dat we goed moesten opletten dat de hond geen bessen opat omdat de grond nooit gesaneerd werd en vol zat met zware metalen afkomstig van een zinkfabriek. Dat noemen ze dan een natuurreservaat begot.

In de afdaling naar de maasvallei ben ik bergaf uitgegleden en een 5 tal meter naar beneden gedonderd, gerezen in feite want ik mag niet overdrijven. Gelukkig was er vlakbij een beekje waarin ik me wat kon wassen. De Catsjoe heeft er dankbaar van gebruik gemaakt om tegelijkertijd een baddeke te nemen.

En 't was warm. wat een sjiek weer zeg ! Daar moesten een paar Leffe's voor wat verkoeling zorgen. Dus heb ik dat ook maar gedaan. In Namen dan nog een volksfrietkot opgezocht waar de Catsjoe gratis voor niks nen boelet kreeg. Stillekes naar het station in Namen gewandeld om terug naar huis te geraken. 't Was nen toffen dag. Ik krijg er weer helemaal goesting in.

Naar foto-album : Album Andenne